Punkty stałe i elementy ślizgowe

Wydłużenie i skrócenie termiczne
Zmiana długości instalacji zwykle występuje pod wpływem zmian temperatury. Punkty stałe montowane są w miejscach neutralnych co umożliwia pracę rurociągu w obu kierunkach. Elementy ślizgowe stosuje się pomiędzy punktami stałymi w celu ułatwienia przesuwu instalacji.
W celu doboru odpowiedniego punktu stałego należy znać:
-
materiał z jakiego wykonana jest rura
-
minimalną i maksymalną temperaturę
-
wymiar i grubość ścianki rury
-
ciśnienie w instalacjach
Ruch rurociągu może być neutralizowany:
-
w sposób naturalny, przez istniejące lub stworzone załamania biegu rur
-
w sposób projektowy, stosując np. kompensatory
Dobór kompensatorów
Dobierając kompensatory należy znać ciśnienie w rurociągu, dlatego wskazane jest aby stosować metody naturalne. Punkty stałe zapewniają rozszerzalność rur w kierunku kompensatorów gdzie siła oraz przemieszczenie jest kontrolowane.
Mocowania między punktami stałymi jedynie prowadzą rury, nie powodując jakichkolwiek oporów.
Kompensacja naturalna
Stosując załamania rurociągu należy zwracać uwagę na odległość między pierwszym punktem ślizgowym a zakrętem rury. Im mniejsza odległość, tym większa siła zginający oraz tym większe przemieszczenie rurociągu. Siła ta jest kierowana do punktu stałego.
Siły występującej w punktach stałych Ff, przy kompensacjach naturalnych:
-
Siła tarcia występująca na ślizgach Fw.
-
Siła spowodowana przez zginanie kompensatora Fb.
Ff = Fw + Fb
W celu określenia siły zginającej Fb, należy określić długość kompensatora. Długość ta zależy od zmian długości rury. Zmiana długości rurociągu ΔL zależy od odległości L pomiędzy punktami stałymi, współczynnika a rozszerzalności liniowej materiału rury oraz różnicy temperatur ΔT.
ΔL = L x α x ΔT
Wielkość wydłużenia liniowego Lb zależy od zmiany długości ΔL, zewnętrznej średnicy rury Db i współczynnika materiałowego rury K.
Współczynnik K modułu elastyczności materiału, z którego wykonana jest rura E i maksymalnego, akceptowanego naprężenia materiału σ.
K = √(1.5 x E)/σ
Siła tarcia Fw zależy od współczynnika tarcia μ ślizgowego oraz siły F występującej na elemencie ślizgowym. Obciążenie to waga rury i jest wartością stałą Fp.
Fw = Fp x μ
| Oznaczenie: |
Opis: |
Jednostka: |
| Ff |
Siła w punkcie stałym |
N |
| Fw |
Siła tarcia |
N |
| Fp |
Masa rury razem z zawartością |
N |
| Fb |
Siła zginająca |
N |
| Db |
Zewnętrzna średnica rury |
mm |
| Di |
Wewnętrzna średnica rury |
mm |
| I |
Moment bezwładności |
mm4 |
| E |
Moduł elastyczności materiału rury |
N/mm2 |
| K |
Stała materiałowa |
|
| Lb |
Wielkość wydłużenia liniowego |
mm |
|
ΔL (Delta L) |
Różnica długości rury |
mm |
|
ΔT (Delta T) |
Różnica temperatur |
°C |
|
α (Alfa) |
Współczynnik rozszerzalności liniowej materiału |
mm/m°C |
|
μ (Mu) |
Współczynnik tarcia |
|
|
σ (Sigma) |
Maksymalne, akceptowane naprężenia w rurze |
N/mm 2 |
|
π (Pi) |
Liczba 3,142 |
3.142 |

