Analizy można prowadzić na dwa sposoby:
- dobór profilu dla zadanego rozkładu sił i podparcia – wybierany jest pierwszy profil spełniający warunki naprężeniowe i odkształceniowe,
- analiza zadanego rozmiaru profilu ze zmianą geometrii mocowania elementu.
Pierwszy sposób służy do dobrania odpowiednio wytrzymałego profilu gdy nie mamy możliwości zmiany położenia punktów podparcia elementu, natomiast drugi sposób umożliwia analizę wytrzymałości profilu który posiada użytkownik, tak aby wyznaczyć geometrę układu, która umożliwi zastosowanie posiadanego elementu. Przez zmianę geometrii układu zakłada się np. dołożenie dodatkowych prętów mocujących profil do stropu przy zadanych siłach lub np. przesunięcie sił w pozycje bardziej korzystne dla elementu nośnego.
Analiza wytrzymałości prowadzona jest w oparciu o wyznaczenie dwóch warunków bezpieczeństwa. Pierwszym warunkiem jest maksymalne naprężenie w materiale. Wartość naprężenia nie może przekroczyć 160MPa, co uwzględnia już odpowiednie współczynniki bezpieczeństwa. Drugim warunkiem jest wartość ugięcia o jaką odkształci się szyna montażowa przy zadanym obciążeniu.
Wartość maksymalnego ugięcia określana jest przez standard RAL.
Wyniki analizy prezentowane są w postaci arkusza A4 zawierającego schemat graficzny układu, zadane parametry wejściowe oraz wartość maksymalnego naprężenia i ugięcia profilu.